Bipolaire stimulatiestaaf

De gemeten latentie bij zenuwgeleiding hangt af van de afgelegde afstand van de impuls. Verandert de afstand tussen kathode en anode van onderzoek tot onderzoek, dan zijn de waarden niet meer vergelijkbaar, noch tussen patiënten, noch met de gepubliceerde normen.

De bipolaire staaf legt die afstand vast op 30 mm. De operator hoeft geen twee aparte elektroden meer te positioneren noch de afstand te meten: hij plaatst de staaf, en de geometrie is gegarandeerd.

De versie met markeerpunt draagt een voelbaar merkteken dat helpt hetzelfde steunpunt op het zenuwtraject terug te vinden, wat telt wanneer dezelfde patiënt terugkomt voor controle.

Twee connectoren: DIN 42802 touchproof voor de gangbare toestellen en afgeschermd DIN 5-polig voor wie dat eist. De afscherming is niet cosmetisch: bij stimulatie vermindert zij het artefact dat het begin van de respons maskeert.

Het interfacevilt wordt vervangen, en het is een slijtstuk: droog of vuil vilt verhoogt de stimulatie-impedantie en verplicht de intensiteit te verhogen, wat onaangenaam is voor de patiënt zonder iets te verbeteren.